İlk bahçe sezonumda alet çantam bir mutfak kaşığı, kırık bir maşrapa ve komşudan ödünç aldığım paslı bir makastan ibaretti. Domatesleri yine de topladım ama ellerim su topladı, dizlerim ağrıdı ve bir de üstüne düzgün kesilmemiş dallar yüzünden iki fidan kaybettim. O yıl öğrendiğim şey şu: pahalı alete gerek yok, ama doğru alete kesinlikle var.
Aşağıda size kendi denemelerimden çıkardığım bir bahçe aletleri listesi bırakıyorum. Önce olmazsa olmazlar, sonra "hayatı kolaylaştıran" ikinci kademe malzemeler geliyor. Yeni başlıyorsanız ilk beş maddeyi alın, gerisini ihtiyaç doğdukça ekleyin.
Bahçenin en çok kullanılan aleti budur. Fide dikerken, saksı doldururken, toprağı gevşetirken sürekli elinizde olur. Tek parça dövme çelik olanları tercih edin; sap ile metalin ayrı olduğu ucuz modeller birkaç ay içinde boyun kısmından eğilir. Benim ilk küreğim tam olarak öyle gitti. Ucu sivri ve kenarında santim işareti olan modeller ekim derinliğini tutturmakta işinizi görür.
Sıkışmış toprağı havalandırmak, yüzeydeki yabani otları sökmek ve gübreyi toprağa karıştırmak için. Toprak hazırlığı konusuna ayrıca girmiştik; orada anlattığım "toprağın nefes alması" işini fiilen bu alet yapıyor. Saksı bahçeciliği yapıyorsanız küçük boy yeter, sıra bitkiniz varsa uzun saplı çapaya geçin ki beliniz kurtulsun.
Ucuz alete verilecek en kötü parayı burada verirsiniz. Kör makas dalı kesmez, ezer; ezilen doku da mantar hastalıklarına açık kapı bırakır. Bypass tipi (iki bıçağın makas gibi kaydığı) modelleri alın, "anvil" denilen ezme tipi kuru dal içindir. Yedek yayı ve bıçağı bulunabilen bir marka seçmek uzun vadede tasarruf. Her kullanım sonrası bıçağı silin, ara sıra alkolle temizleyin.
Başlangıçta ince delikli başlıklı bir süzgeçli kova (ibrik) yeter. Fideler tazeyken kalın su akıntısı toprağı yıkar, kökü açığa çıkarır. Bahçeniz birkaç metrekareyi geçtiyse ayarlanabilir başlıklı hortum tabancası alın; "duş" ve "sis" kademesi olan işinizi görür. Ne sıklıkta su verileceği ayrı bir konu ama şunu söyleyeyim: doğru başlık, doğru sulamanın yarısıdır.
İki çift önerdiğim tek malzeme bu. İnce, avuç içi kauçuk kaplı bir çift hassas işler (fide ayırma, tohum ekimi) için; kalın deri veya dikenli bitkiye dayanıklı bir çift de budama ve toprak taşıma için. Islanınca sertleşen ucuz bez eldivenleri almayın, elinizi yaralar.
Tohumdan büyütmeye niyetliyseniz drenaj delikli viyol tepsileri ve üstünü örtecek şeffaf kapak (ya da streç film) şart. Etiket meselesini küçümsemeyin: üç çeşit biber ektiğim sezon hangisinin acı olduğunu ancak ilk ısırıkta öğrendim. Dilim çubuk ve kurşun kalem yeter, keçeli kalem güneşte siliniyor.
Domates, fasulye, gül… Boy atan her şeyin desteğe ihtiyacı var. Bambu çubuk ucuz ve yeterli. Bağlarken plastik kablo bağı değil, yumuşak bez şerit veya jüt ip kullanın; gövdeyi kesmesin diye sekiz şeklinde bağlayın, sıkı düğüm atmayın.
Harç karıştırmak, ot toplamak, torf ile kompostu harmanlamak için geniş bir leğen inanılmaz pratik. Balkondaysanız iki adet 10 litrelik kova yeter; bahçeniz varsa küçük bir el arabası sırtınızı kurtarır.
Zorunlu değil ama işi ciddiye alacaksanız çok öğreticidir: toprak nem ölçer (parmak testinin yerini tutmaz ama başlangıçta kalibrasyon sağlar), basit bir pH kiti ve kapı önüne asılan bir min-maks termometre. Gübre dozunu ayarlarken küçük bir mutfak terazisi ve şırınga tipi ölçek de çok işime yarıyor.
Alet kadar önemli: bir tel fırça, ince yağ (makine yağı ya da zeytinyağı olur), küçük bir eğe. Sezon sonunda hepsini temizleyip yağladığınızda ertesi bahar sizi paslı bir yığın karşılamaz.
| Malzeme | Öncelik | Seçim kriteri |
|---|---|---|
| El küreği | Zorunlu | Tek parça çelik, ergonomik sap |
| Budama makası | Zorunlu | Bypass tip, yedek parçası bulunan |
| Süzgeçli kova | Zorunlu | İnce delikli başlık, 5-8 litre |
| Eldiven | Zorunlu | İnce + kalın, iki çift |
| El tırmığı | Yüksek | Sağlam boyun, kısa sap |
| Viyol + etiket | Orta | Drenaj delikli, kapaklı |
| Nem ölçer, pH kiti | Düşük | İhtiyaç doğunca |
Son yazılar